Mannen huilen ook

Langzaam komen we in een tijd waarin we zien dat het okay is als je zwaktes deelt en laat zien dat niet altijd alles perfect is. Nu krijg ik zelf het idee dat dit zich voornamelijk ontwikkeld onder alle vrouwen, nu kan dit natuurlijk ook komen doordat ik een vrouw ben ;). Maar na een aantal goede gesprekken met vrienden, zag ik inderdaad in dat mannen nog altijd denken dat ze sterk en stoer moeten zijn. Waar een vrouw het knap vind als haar man over emoties praat en hier en daar een keer huilt is dat nog altijd in het hoofd van een man op de een of andere manier een taboe?

 

Waarom?

Ja, we hebben het van onze voorouders meegekregen dat mannen de leidende rol zijn in een groep en dat als zij hun zwaktes laten zien, de groep het niet overleefd tegenover vijanden, maar er kan ook niet voortgeplant worden. In welke situatie een man dus ook zit hij moet sterk zijn. Alleen anno 2020 is dit niet meer de realiteit. We jagen niet in groepen op dieren en leven in een huis i.p.v. een zelfgebouwde hut.

 

Mannen huilen ook

Ondanks dat we dit oerinstinct onbewust meekrijgen, betekend niet dat er iets in onze mindset en gedrag kan veranderen. Tuurlijk het heeft tijd nodig en gedrag is iets wat je leert van je ouders en we zouden dan nu ook vooral in jongere generaties moeten merken dat huilen, over emoties praten en andere zwaktes aangeven okay is. Mannen voelen zich eenzaam, omdat vrouwen emoties heel normaal zijn, maar de emoties van mannen worden deze dag nog steeds amper besproken. Het is zelfs zo dat meer mannen dan vrouwen zichzelf van het leven beroven, een grote reden hiervan is deze eenzaamheid. Op het moment dat zij hun emoties delen, horen ze er ineens niet meer bij. Maar even! Mannen huilen ook hoor.

Vroeger hoorde je wel een verhalen, vrouwen poepen niet, zijn altijd chique en laten geen boeren. Maar net als dat deze meningen veranderd zijn en iedereen inmiddels het tegendeel wel weet, is het ook zo dat mannen huilen en als je het aan mij vraagt is dat juist iets heel moois.

 

Huilen is meer dan huilen

Huilen is een vorm van vertrouwen, op het moment dat iemand durft te huilen is de omgeving vertrouwd genoeg. Ook is huilen een vorm van hulp aangeven, een vorm van liefde en zelfs van geluk. Dit is denk ik waarom vrouwen ook zo open staan voor emoties, je deelt tenslotte iets bijzonders met iemand. En nu hoeven niet alle mannen ineens te gaan halen en gaat het erom dat je jezelf kan zijn, maar stop geen dingen weg, omdat het er niet mag zijn.

 

Gedrag is nou eenmaal aangeleerd

Ons gedrag is aangeleerd en iets is wat we van onze ouders hebben meegekregen, dus is het ook iets wat veranderd kan worden. Okay het is niet zo dat als jij nu zegt ik ga mijn gedrag veranderen, dat je morgen anders bent. Het is een lang en niet altijd eenvoudig proces. Het heeft tijd nodig en je zult merken dat je vaak terugvalt in een ander patroon. Alleen stel jij leest dit nu als man en denkt, ja ik kan niet meer huilen of heb laatst met iemand een gesprek hierover gehad en gek genoeg zou ik best willen leren huilen, het kan. Je moet er alleen wel echt voor open staan.

 

Dit artikel is geen verwijzing naar iemand. Het is een artikel waar je je eigen mening over mag vormen en eventueel geeft het je moed of inspiratie om tot actie te komen en als het je gewoon erkenning geeft in wie jij bent als persoon is dat ook goed. Niks is goed of fout.

Ik wens je een heel mooi weekend!

 

Liefs Linne ♥

Wil je op de hoogte blijven van alles wat er gebeurd? Dan kun je mij ook volgen op Instagram.

11 reacties

  1. Janet op 26 januari 2020 om 11:58

    Mooi artikel en ik ben het helemaal met je eens. Mannen mogen zeker ook hun (kwetsbare) emoties tonen, huilen of niet.. ik denk dat het heel goed is om je kwetsbare emoties te tonen.

  2. Caroline op 25 januari 2020 om 10:09

    Ja natuurlijk huilen mannen ook. Mannen behoren tot het menselijk ras, the human race, en mensen huilen nu eenmaal. Dat behoeft geen betoog. Gelukkig lachen ze ook, ha ha.

  3. Daisy op 18 januari 2020 om 21:32

    Ik ben ook van mening dat mannen mogen huilen. Als wij vrouwen het mogen, waarom zij niet?

    Alleen denk ik, dat mannen altijd denken dat ze stoer moeten zijn.. en geen emoties mogen hebben/ tonen. Geheel onterecht natuurlijk..

  4. hippmiemeisje op 18 januari 2020 om 11:49

    Ja, ik vind het best erg eigenlijk.
    Ik vind het zelfs een voorrecht om te mogen zien dat een man huilt, dan denk ik dat hij zich goed genoeg bij me voelt om dat toe te laten. Ik vind het verder ook niet gek, verre van zelfs. Soms vind ik het wel verontrustend dat men net door deze rollenpatronen en het feit dat het not done is voor een man om emoties te laten zien, zo vaak zegt dat mannen autistisch zouden zijn, terwijl ze tegelijkertijd mee krijgen dat ze eigenlijk min of meer emotieloos door het leven zouden moeten gaan….

    Het is moeilijk om nu te gaan uitleggen wat ik echt wil zeggen, maar ik zie het wel gebeuren en dat is echt wel heel jammer. Dat gebeurt echt, zelfs psychiaters zeggen dat vrouwen komen vragen of ze hun man op autisme willen testen omdat ze hun emoties minder laten zien. Tegelijkertijd worden ze zo opgevoed. Misschien moet ik daar eens een blog over schrijven! In ieder geval: bedankt voor deze blog, zoiets lees ik graag en mij geeft het alvast inspiratie om een andere blog te schrijven.

    • Liefslinne op 18 januari 2020 om 13:53

      Wauw wat mooi om te lezen!

    • Victor op 19 januari 2020 om 15:34

      Interessant artikel, en ik deel je mening dat mannen best mogen huilen. Het lucht op! Of ik als man zelf vaak huil? Weinig eerlijk gezegd. Het is niet is dat er geen vertrouwde omgeving is (want die is er wel) om die emoties te laten zien. Maar je kan je vreugde of verdriet op andere manieren tonen. Dat is dus niet goed of fout, het is gewoon anders. Als een man huilt vind ik dat meestal wel mooi. Sommige mensen (m/v) huilen eerder en of vaker dan anderen, iedereen is verschillend.

  5. Felice op 18 januari 2020 om 09:18

    ik word hier een beetje treurig van, 30 jaar geleden riepen we ook al dat mannen gewoon mogen huilen en mannen pratagroepen vormden om dichter bij hun emoties te komen….we schieten nog niet erg op, merk ik

  6. Anne-Marie op 17 januari 2020 om 22:13

    Mooi artikel! Ik merk zelf wel dat ik moeite heb met huilen in een werksituatie. Heb niet zo de behoefte daar mijn ‘zwakte’ of kwetsbaarheid te tonen. Maar het zegt misschien ook wel dat de omgeving voor mij niet vertrouwd genoeg voelt.

    • Liefslinne op 18 januari 2020 om 13:52

      Dankjewel!

  7. Alexandra op 17 januari 2020 om 22:09

    Laten we eens ophouden met in hokjes delen. Ik ben een mens, jij ook. Ik houd van aardige, vriendelijke en sociale mensen. Oh en ik vind samen uit, samen thuis. Waar je ook bent. Wees lekker jezelf.

    • Liefslinne op 18 januari 2020 om 13:52

      Precies!

Laat een reactie achter





Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.